Bir gün son kez çay içeceğiz
Son kez müzik dinleyeceğiz
Son kez sokağa çıkacağız
Son kez sarılacağız
Son kez konuşacağız
Son kez ağlayacağız
Son kez güleceğiz
Son kez yürüyeceğiz
Son kez nefes vereceğiz
Son kez yaşayacağız...
Son olduğunu bilmeden
Sonra öleceğiz, bir daha ölmemek üzere
Bedenimiz toprağa, sesimiz evrenin boşluğuna karışacak
Lakin her şey yeni başlayacak, ve dönüşü olmayacak geriye bir lahza bile, sığınacak bir ölüm dahi yokken
O gün sorulacak sorular hayattan daha uzun olacak belki de
Sıratı geçmek dünyada ki tüm yolların toplamından da zor olacak kim bilir
Şimdi zamanın içindeyken, farkındalık değiştirmeyecek bizi
Evvelden ölenlere şahitlik etmek de ölümü kabullenmemize yetmeyecek
Yine hep ölmeyecekmiş gibi yaşayacağız toprağın üzerinde, bitmeyen telaşlarımızla, arzın sahibiymişcesine kibrimizle!
Biz hep yaşadık, binlerce gün yaşadık, ölmeyi ne biliriz!
Meryem Altungök 🖋️