Bu defa önceden hazırladığım bir kitabı verdim. İçine küçük bir kağıt koymuş, "Hep seni düşünüyorum" yazmıştım. Kitabı geri getirdiğinde baktım benim verdiğim kağıda, o cümlenin altına "Ben de seni" diye yazmış.
Oturuyordu, aniden kalktı, oracıktaki küçük masada duran daktiloya uzandı.
-Bunu da al
-Olmaz, onu alamam
-Al oğlum, al diyorsam sebebi var.
Bu alet yanında oldukça ben yanındayım demektir. Bu aleti tıkırdatmaya başladığında ben konuşuyorum demektir.
Bu alet sustuğunda...
Gerisini getiremedi.
Annemle babamın birbirlerine duyduğu aşk, gün geçtikçe azalacağına artmış, bütün o yolculukları, sürgünleri, yoksulluğu, çaresizliği birlikte göğüslemişlerdi.