Seda Durgun

Seda Durgun
@Ades7
Öğretmen
Lisans
20 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı

Seda Durgun

, bir kitap okudu
Puan vermedi·1025 syf.·
28 günde okudu
·
2025 5. kitabı
Fyodor Dostoyevski
9.1/10 · 45,2bin okunma
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kimi zaman insanda "hayvanca" bir zalimlik olduğundan dem vurulur, ama hayvanlara yapılan korkunç bir haksızlık, bir hakarettir bu. Bir hayvan asla insan gibi zalim olamaz; böylesine ustalıklı, böylesine sanatsal bir zalimlik insanda olur sadece. Bir kaplan yalnızca parçalayıp kemirir. İnsanları kulaklarından duvarlara çivileyip gece boyunca öylece bekletmek, bunu yapabilecek olsa bile aklının ucundan geçmez. *Burda bahsettikleri(Türklerle ilgili olması) “kesinlikle” doğruyu yansıtmasa da hayvanlarla ve insanlarla ilgili tespit çok doğru.
Sayfa 316·Kitabı okudu
Budalalık düzdür, kurnazlıktan yoksundur; zekâ hileye, sinsiliğe başvurur. Akılda namussuzluk; aptallıkta doğruluk, namus vardır. Beni umutsuzluğa vardıran durumu ne kadar budalaca ortaya serersem o kadar kârlı olurum.
Sayfa 313·Kitabı okudu
Bak canım, on sekizinci yüzylda ihtiyar bir günahkâr, Tanrı olmasaydı onu icat etmemiz gerekecekti: S'il n'existait pas Dieu il faudrait l'inventer, diye bir hikmet savurmus. İnsan gerçekten Tanrıyı icat etti. İşin garip, şaşmaya değer yanı, Tanrının gerçekten var olması değil, böyle bir fikrin, Tanrı ihtiyacı fikrinin, insan gibi vahşi, zararlı yaratığın kafasında yer edebilmesi... Bu derece kutsal, duygulandırıcı, yüksek ve insana onur veren bir düşüncedir bu. Bana gelince, insanın mı Tanrıyı, Tanrının mı insanı yarattığı üzerine düsünmemeye karar vereli çok oldu.
Sayfa 311 - İş bankası ve kültür yayınları·Kitabı okudu
Elinin sırtını halının yönünce gezdirmeye devam etti. "Hem bu kadar ince ve bu kadar çok düğüm; onları dokuyan kör olmaz mı?" Settarhan, Azam'ın gözlerini, o hayat bağışlayan tekinsiz iki kuyuyu düşündü. Pembe güllere dokundu. Kötürüm bir imayı aşıp da kelimeye dökülmemiş aşkın bahar ve bahçesi onun içindeydi haddizatında. Şu Piruz, asıl hayal sularının kendi içinde aktığını bir bilseydi. Böyle bir keder evinde bile nedensiz gülümsemek istedi Settarhan. Aşk olunca en çok da ölüm hükmünü kaybediyor ve insan kendisini ölümsüz zannediyordu. Bu ölümsüzlük vehminin verdiği geniş cesaretle, gözleri bir noktaya dikilmiş: “Kör değiller ama insanı kör edebilirler” dedi.
Sayfa 184·Kitabı okudu