Düşünceler her şeyden daha yavan. Etten bile yavan. Uzayıp dururlar, bitmez tükenmezler ve insanın ağzında acayip bir tat bırakırlar. Bir de düşüncelerin içinde kelimeler var; tamamlanmamış kelimeler, eksik kalmış cümleler durmadan geri gelirler: "Bitirmem gere... Varolu... Ölüm...
Var oluyorum. Tatlı, çok tatlı, çok ağır bir şey bu. Hem de hafif: Sanki bir başına havada uçuyor. Kıpraşıyor. Hızla dokunup geçiyor, eriyor, kayboluyor. Öyle tatlı, öyle tatlı ki.