Meşum bir maske takmış yüzüne
Adı ; masumluk , sirinlik, tatlı dil
Sözde sever sanıyor insan sevince
Kim derdi senin böyle olduğunu; bil:
Eskidi artık yüzün yüzsüzlüğünce.
Der miydin ki hiç bırakırım seni;
Üzeceğini bile bile yorgun ruhumuzu
Şimdi nasıl hayat, bırakırken beni
Tamamladın mı kalbinin eksik huzurunu
Üzülmem aldatan sevdiğimse ikimizi.
Öyle vurdun ki beni ; kalbimden giderken
Zerre zerre insanlara dağıldım
Dediler ağlarsın sorgusuz severken
Ellerinin üstünde bir mermer gibi aşındım
Can da aranan başkaymış, canan da başka...
Ellere ne demeli şimdi, üşüyen yarınlarda
Yarınlar ne kadar yakın; ne kadar uzak...
Leyleklerin göç eden masum yaşantısında
Anılar sızar damarlara, hep tuzak hep tuzak;
Nasıl mı... Kalbe vuran bir tütün acılığında!
- KIRLI