Üstüne Yıldırım Düşen Yazı
Henüz yıldırım düşmedi raylara. Göğün kızıl aynasında seyretmedi kendini demir. Rayların şarkısı bu: Yan yana ve sonsuza kadar ayrı. Lokomotifin başından dumanlar çıkıyor. Şarkısı yok. Şiirine Fuzûlî karışmış: "Rengine bürümüşüm ahların dumanının. / Günahımın gölgesiyle yüzüm simsiyah. "
Sayfa 19
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Annelerin Gözleri Vardır
Kulak ver çocuk üç kere kapını tıklatan kim. Tam karanlıkta kalmışken üç pencere açan önünde. Evinin bahçesinde oynarken, bir çift göz seni izliyor, nereye saklanırsan saklan. Önüm, arkam, sağım, solum anne! Hiç kimse sevmese de annen seviyor. Aynasında daha güzeli yok. Ah herkes kendini görür aynada, anneler çocuklarını.
Sayfa 16
Kayıp Anahtar
Bir anahtardan başka bütün anahtarların adi demir parçaları olduğunu fark eden yok mu! Ey mülkiyetin yalancı kilitlerini kurcalayan anahtarlar! Mâlik'in anahtarı önünde eğilin!
Sayfa 14
Akıl atını çatlatarak öldürenlere deli, akıl atı çatlamak üzereyken dizginleri aşkın eline verenlere meczup dersem kınar mı beni sözcükler.
Vay beni leylak kokusundan çoban çevgenine
arastadan ırmaklara çarkettiren dargınlık!
İ. Özel