Fariz Namazlı
@Advic
Avukat
Sumqayıt
Sumqayıt
93 okur puanı
Şubat 2018 tarihinde katıldı
Böyük uşaqlar yeni gəlmiş, dünyadan xəbərsiz göyçək bir qızı tutub həyəcandan, ehtirasdan ağlını itirmiş oğlanın yanına, armudlu düzəngahına aparıb yerə yıxırdılar, oğlan isə qızı vəhşi kimi zorlayırdı. Yerdə qalanlar, qızlı-oğlanlı, - qızın əl-ayağını tutur, oğlan işini bitirənə qədər beləcə dururdular. Lela qızların ağlamağına tab gətirmirdi, onların bağırmağına dözə bilmirdi, uşaqlar isə qızların ağzını tuturdular ki, səsi çıxmasın... Qızların cızılmış ayaqlarına, cırmaqlanmış sifətlərinə, qana baxanda ürəyi bulanırdı. Oğlan işini bitirəndən sonra ayağa durur, uşaqlar yerə sərilmiş qızı buraxıb yenə heç nə olmamış kimi haradasa stadion ərazisində oynamağa tələsirdilər. Qız ayağa qalxır, paltarını düzəldir, əvvəl bir qədər tək qalır, sonra yenə uşaqlara qarışır, onlarla birlikdə həyatını davam etdirirdi.
Bir halda ki, tale insana əzab verir, insan da öz təkrarolunmaz vəzifəsini bu əzablarda və onlara dözmək bacarığında görməlidir. O, öz iztirabının unikallığını dərk etməlidir - axı bütün kainatda buna bənzər ikinci bir şey yoxdur; heç kim onu bu iztirablardan məhrum edə, onun əvəzinə bu əzabları yaşaya bilməz.
Sayfa 150
Sonunun yaxınlaşdığını hiss edən adam ölümqabağı dua etmək istəyir; amma sayıqlamanın təsirindən duanın sözlərini unudurdu.
Sayfa 74
Əldən düşmüş insanlar axşam işdən qayıdanda hamı ah çəkərək, bu sözləri deyirdi: bir gün də keçdi!
Sayfa 62
Bütün kadınların ortak bir kaderi vardı ve her kadın bu kaderden kendi payına düşeni alırdı.
