Masumlar romanı insanın ağrısından, sürgündəki həyatından, keçmişindən bəhs edir. Əsər “Mənim vətənim uşaqlığımdır və mən böyüdükcə ondan uzaqlaşdım, uzaqlaşdıqca o da içimdə böyüdü” cümləsi ilə başlayır. Müəllif burada insanın doğulduğu torpaqdan uzaq düşsə belə, keçmişindən və uşaqlığından heç vaxt ayrıla bilmədiyini göstərir.
Romanın əsas qəhrəmanı Brani Tawo siyasi səbəblərə görə Türkiyəni tərk edib İngiltərəyə sığınmış biridir. Cambridge şəhərində o, iranlı Feruzeh ilə tanış olur. Hər ikisi öz ölkələrindən uzaqda, yad bir mühitdə yaşamağa çalışan, keçmişlərinin ağırlığını daşıyan insanlardır. Onlar sürgündə bir-birlərinə dayaq olur, ağrılarını paylaşırlar. Romanda tez-tez vurğulanan “İnsan insanın sığınağıdır.” fikri də əsərin əsas mesajlarından biridir