Yazar:
Burhan Sönmez
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 30 dk.
Sayfa Sayısı:
159
Basım Tarihi:
1 Eylül 2018
İlk Yayın Tarihi:
Nisan 2011
Yayınevi:
İletişim Yayıncılık
ISBN:
9750508912
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Feruzeh ile Brani Tawo iki farklı ülkenin aynı siyasi ikliminden dolayı köklerinden kopup (koparılan) İngiltere'nin bol yağışlı ortamında kök salan (salmaya çalışan) iki göçmen.
Feruzeh'in en sevdiğim özelliği "Sır Kitabı" adını verdiği şiir kitabını sürekli yanında taşıması. 
Zar Adam'ın zar atması gibi o da Sır Kitabı'nın şiirlerine sığınıyor. Zar Adam'a göre Feruzeh'in en büyük şansı İran Edebiyatı'nın derinliği kestirilemeyen şiir deryası.
Brani Tawo ise Türkiye'nin çok verimli siyasi ikliminden yandaş gübresiyle beslenmek yerine kendisine devrimci diyen Türkiye iklime hiç uymayan yabani otların arasında büyümeye çalıştığından köklerinden kopup İngiltere'ye kadar savrulmuştur.
Damakta hoş bir tat bırakan güzel bir hikaye.
Kesinlikle yatırım tavsiyesidir.
Zar Adam'ın zar atması gibi o da Sır Kitabı'nın şiirlerine sığınıyor. Zar Adam'a göre Feruzeh'in en büyük şansı İran Edebiyatı'nın derinliği kestirilemeyen şiir deryası.
Brani Tawo ise Türkiye'nin çok verimli siyasi ikliminden yandaş gübresiyle beslenmek yerine kendisine devrimci diyen Türkiye iklime hiç uymayan yabani otların arasında büyümeye çalıştığından köklerinden kopup İngiltere'ye kadar savrulmuştur.
Damakta hoş bir tat bırakan güzel bir hikaye.
Kesinlikle yatırım tavsiyesidir.
İNSAN EN CANALICI HİKAYEDİR·159 syf.·
9/10
2021 48. kitabı
“Sessizlik olur.
Ve sessizlik devam eder.”
Masumlar kitabının son cümlesi. Aslında ilk cümlesi beni çok etkilemişti. İlk cümlede kendimden o kadar çok şey görmüştüm ki, kitabın son cümlesiyle içimdeki sessizlik, sessiz çocuklukta devam etti.
Masumlar romanı şu cümle ile başlıyor: “Benim vatanım çocukluğumdu ve ben büyüdükçe uzaklaştım ondan, uzaklaştıkça da o büyüdü içimde.” Çocukluk birçok insanın yarasıdır. Kitabın kahramanı ve anlatıcısı Brani Tâwo’nun da yarasıdır bu. Bir taraftan çocukluğunun şekillenişine sebep olan köyündeki olaylar, diğer taraftan yetişkin olarak evinden ve ülkesinden uzakta yalnız ve uykusuz bir yaşam. Burhan Sönme ustaca geçmiş ve şimdi arasında bir mekik dokuyarak Brani Tâwo’yu anlatır bize.
Hayta nedir? Geçmiş nedir? Yaşamı ne oluşturur? İnsanın tarihi nerde başlar, nerde biter ve tümü nedir? Burhan Sönmez Masumlar romanında bu soruların cevabının biz okurlara hikayeler olduğunu söyler. İnsan hikayelerden ibarettir. Her anı, her yaşı, her zamanı bir hikayedir. Buna bakarak şunu çok rahat söyleyebiliyorum: İnsan kendisinin hikayesidir. İnsan bir hikayedir. Zaten insanın varoluşuna baktığımızda karşımıza bir hikaye çıkmıyor mu? Tanrının yazmış olduğu bir hikaye!
Hikayeleri güzel kılan her zaman anlatıcıdır. Anlatıcının bir hikayeyi hangi kelimeleri kullanarak anlatmasıdır. Hatta kitabın bir yerinde, yanlış hatırlamıyorsam, biri Brani Tâwo’dan hikaye anlatmasını ister. O aslında anlatacağı hikayeyi biliyor, sadece bu hikayeyi hangi kelimeleri kullanarak anlatacağına karar veremiyor ve zorlandığı kısımda bu oluyor. Kelimeler ve onların güçlü anlamları, tınıları bir hikayeyi bambaşka bir hale dönüştürebiliyor. Brani Tâwo nenesi Kewe’den dinlemiştir köyüyle ve annesi ile ilgili hikayeleri.
Burhan Sönmez çok başarılı bir şekilde kendi
Masumlar’ı okurken en çok, karakterlerin iç dünyasına bu kadar yakından bakabilmek hoşuma gitti. Sanki olayları dışarıdan izlemekten çok, doğrudan onların zihninin içine giriyormuşum gibi hissettim. Bu da kitabı benim için daha etkileyici kıldı.
Yazarın dili oldukça sade ama bu sadeliğin içinde güçlü bir duygu var. Abartıya kaçmadan, küçük detaylarla insanın içine dokunabilmesi bence kitabın en başarılı taraflarından biri. Özellikle bazı sahnelerde durup düşündüğümü fark ettim.
Kitabın arka planında ise sadece bireysel hikâyeler değil, toplumla ilgili bazı eleştiriler de seziliyor. İnsanların bastırılmış yönleri, aile yapısı ve toplum baskısı üzerinden dolaylı bir şekilde siyasal ve toplumsal göndermeler yapıldığını hissettim. Bu da metni biraz daha derinleştiriyor.
Yine de her şey kusursuz değildi. Bazı bölümlerde tempo belirgin şekilde düşüyor ve aynı duyguların etrafında dolaşılıyormuş hissi oluşuyor. Bu anlarda kopmadım ama biraz zorlandım diyebilirim.
Genel olarak Masumlar, sakin ama etkisi sonradan büyüyen bir kitap gibi geldi bana. Büyük olaylardan çok, insanın içindeki sessiz kırılmaları anlatmasıyla aklımda kaldı.
Burhan Sönmez ' i 
Labirent kitabıyla tanıdım. Labirent, Burhan Sönmez’in en modern ve zihinsel katmanı yüksek kitaplarından biri. Hafıza kaybı yaşayan bir adamın kimliğini, geçmişini ve varoluşunu sorguladığı bir roman. Kesinlikle okumalısınız.
Masumlar ise çok daha masalsı, köklere ve sessiz acılara dönük.
Aynı yazar, ama iki kitapta da bambaşka bir dünya kuruyor.
Benim için bir numara Masumlar şimdilik. Sırada okuyacağım kitabı 
Taş ve Gölge olacak.
Yazarın dili okuyucuyu kelimelerin ötesine sürüklüyor. Her bir cümlede sessizlik,her sessizlikte bir hikaye var.
Masumlar geçmişin acılarıyla bugünün sessizliği arasında sıkışmış hayatları anlatıyor. Romanda masalsı bir dil eşliğinde ölüm, aşk, bellek, adalet ve masumiyet temaları işleniyor.
Masumlar, acının bile içinden umut çıkaran, çok katmanlı ve şiirsel bir yolculuğa çıkaracak sizleri.
Masumlar'ın "2011 Edebiyat Ödülü"nü kazandığı Turkiye Gazeteciler Cemiyeti Sedat Semavi Ödülleri töreninde Burhan Sönmez'in yaptığı konuşma.
Önce söz vardı. O söz şimdi bizim katımızda ve elimizde.
Bu ödülün ağırlığı benim açımdan, daha önce bu ödülü almış olan büyük ustaların
gölgesinden gelir. Yaşar Kemal, Turgut Uyar, Edip Cansever gibi büyük insanların aldığı bir
ödülü taşımak benim için çok ağır bir yüktür. Onların gölgesi ki bir kayadan daha ağırdır.
Ödülün maddi kısmını, bu geceyi soğukta geçiren Van'daki deprem mağduru kardeşlerimize iletmek istiyorum. Benim için onur ve gururdur.
“İnsan neden yaşar?” sorusu bir yazar açısından “insan neden yazar?”a dönüşür.
Herhalde iki derdi vardır yazının.
BM rakamlarına göre dünyada her gece 1 milyar insan yatağa aç ve üşüyerek giriyor.
Masumlar öncelikle onlardır.
İkinci kısımdakiler ise, her gece yatağa giden kaç milyar insan bilmiyoruz, ama aç veya
tok, zengin ya da fakir, kadın veya erkek: kalbi kırık insanlar, garipler, yetimler, mutsuzlar,
terk edilmişler, umutsuzlar... Onlar bizim masumlarımızdır. Onlara söyleyecek tek şeyimiz
olabilir. Umut ki bizim en yüce bayrağımızdır, onu asla yere düşürmememiz lazım.
Büyük Fransız filozofu Jean Paul Sartre'ın söylediği söz: “İnsanların çıplak ayakla
dolaştığı bir dünyada yazarın görevi ayakkabı yapmaktır.” Bugün biz masumlar için ayakkabı
yapmaya çalışıyoruz, yazarak.
Sondan bir önceki söz: Bu ödül aynı zamanda kitabı yazarken yanımda hissettiğim,
artık hayatta olmayan, bu güzel ülkenin güzel insanları için hayatlarını veren devrimci
arkadaşlarım, devrimci ağbilerim ve ablalarım içindir.
Son söz aslında her zaman ilk olması gereken sözdür: Anneme ve babama bir selam…
Beni doğurdukları, beni büyüttükleri için değil; beni var ettikleri, beni ben yaptıkları için.
Anadolu'nun ücra
Masumlar... Burhan Sönmez, okudukça hayran olmaya devam ettiğim yazarlardan olacak belli...
.
İlk cümlesiyle derin bir metin içine gireceğimizin sinyalini veriyor yazar... Masalsı anlatımıyla ana karakter yani Brani Tawo ile olaylara, hikâyelere tanıklık ediyoruz... Uzaklaştığı çocukluğunun izleri takip ediyor onu Cambridge'de...
.
Siyasi bir sebeple ülkesine, topraklarına dönemeyen Brani ile antikacıda, aradığı bir fotoğraf makinesi sebebiyle tanıştığı İranlı Feruzeh'in sohbetleri, geçmişe gidilen, özlenen zamanlar, hikâyeler ile tadına doyum olmayan bir anlatı Masumlar...
.
Okuduğum ilk kitabı Kuzey daha etkileyici gelmişti ama Masumlar da kesinlikle okunmaya değer... Bence yazarın her yazdığı okunmaya değer çünkü zeki bir kalem işliyor satırları...
Uzun süredir neredeyse her çeşit kitabı okuyan biriyseniz kitaplara dair beklentileriniz değişiyor. "Masumlar" kitabını çok yüksek beklentilerle almadım, farklı bir yazar okumak istediğim için okumaya başladım. Herkes artık çok benzer konularda bir sürü kitap yazıyor ve çoğalanlar arasında kaliteli bir şeyler bulmak göz dolduran bir durum haline geldi.
İşte ben de bu kitapta, daha ilk cümlesinde aradığımı buldum. Yazar, olayları ve diyalogları o kadar güzel bir dille yazmış ki elimden bırakmak istemedim. Özellikle Feruzeh ve Brani Tawo'nun diyaloglarını saatlerce okumak istedim.
Ülkelerinden koparılan ve birbirlerini çok yabancı oldukları bir ülkede bulan iki gencin yavaş yavaş büyüttükleri derin bir bağ...
Yazarı ilk defa okudum ve samimiyetle söylüyorum ki diğer kitaplarını okumak için gayret göstereceğim.
Şimdiden okuyan ve okuyacak olan siz değerli okuyuculara, keyifli okumalar diliyorum
Burhan Sönmez’i okumakta gerçekten çok, ama çok geç kalmışım. Masumlar, yazarla tanışma kitabım oldu ve kelimenin tam anlamıyla hayran kaldım.
O kadar muhteşem, o kadar duygu dolu bir dili var ki... Hikaye insanı alıp Haymana’dan Cambridge’e kadar götürüyor. Kendi ülkelerini bırakıp gurbette birbirine sığınan bir Kürt ile bir İranlının hikayesini okuyoruz aslında.
Şöyle söyleyeyim: Sayfa olarak kısa, bir çırpıda bitiyor ama bıraktığı o vurucu etki çok uzun süre içinizde kalıyor. Ben çok ama çok beğendim, kesinlikle tavsiye ederim. Sırada ki okuyacağım kitabı İstanbul İstanbul olacak.
‘Benim vatanım çocukluğumdu ve ben büyüdükçe uzaklaştım ondan, uzaklaştıkça da o büyüdü içimde.’
.
Brani uyuyamıyor. Uykusuna mâni olan toprağına özlem mi, dostlarının başına gelenler mi, siyah beyaz bir fotoğrafın kirpiğine düşürdüğü gölgesi mi bilmiyoruz. Sonra bir kadın çıkıyor karşısına (veya bir kadının karşısına Brani çıkıyor demeli).
Kadının adı Feruzeh, kadının elleri şiir dolu.
Bilirsiniz şiir uykusuz bırakır insanı ama uykunun da güzeli şiirle olur.
Brani’nin Feruzeh’le karşılaşması da bundan sebep güzel.
Onca günaha, suça rağmen güzel.
.
İstanbul İstanbul’u okuduktan sonra Burhan Sönmez’in tüm eserlerini edinmeli demiştim kendime. Sonra elime ilk gelen kitabı Masumlar oldu. Yine bölüm bölüm ayrılan, her bölümün odaklanılan karakterinin farklı olduğu bir kitaptı bu.
Bir masal gibi, severek okudum, içinde iliğe kemiğe işleyen bolca acıyı da. Sönmez, hasreti öyle hissettiriyor ki gitmediğiniz topraktan bir elma ağacını gözünüzde canlandırabiliyorsunuz.
.
Sıradaki Burhan Sönmez eserine henüz karar vermesem de arayı çok açmayacağım kesin ~
.
Suat Aysu kapak tasarımıyla ~
Romanın merkezinde melankolik bir genç olan Nuri vardır. Nuri, geçmişinde yaşadığı büyük bir kaybın ve sevgilisiyle arasında kalan derin bir acının etkisiyle yaşadığı yere, insanlara ve kendine yabancılaşmıştır.
Nuri’nin hikâyesi, çevresindeki başka karakterlerin öyküleriyle örülür:
• Yasemin: Nuri’nin sevdiği kadın. Kendi acılarını taşıyan, kırılgan ama güçlü bir figür.
• Göçebe, Balıkçı, Kavalcı gibi karakterler: Her biri farklı türden kayıplar, aşk arayışları ve masumiyet sorgulamalarıyla romanın dokusunu oluşturur.
Anlatı ilerledikçe, bu kişiler arasındaki ilişkiler ve onların geçmişleri bir hafıza yolculuğuna dönüşür. Roman, insanların birbirine nasıl temas ettiğini, tesadüflerin hayatları nasıl şekillendirdiğini ve herkesin içinde taşıdığı “masumiyet” ile “suçluluk” duygusunun çatışmasını işler.
Yazar Hakkında
Burhan SönmezYazar · 8 kitap
Burhan Sönmez, yazar, edebiyatçı, avukattır.
İlk romanı Kuzey, 2009 yılında yayımlandı. Eserleri 30 ülkede 42 dile çevrildi, ulusal ve uluslararası ödüllere değer görüldü. 2016 yılından beri uluslararası PEN yönetim kurulunda yer alan Sönmez, Eylül 2021'de Uluslararası PEN Kulübü başkanı seçildi.
1965 yılında Haymana'daki yarı göçer köylerden Şeyhhanı’da doğdu. İlk ve orta eğitimini Polatlı’da tamamladı; Türkçeyi Polatlı'da öğrendi. 7-15 yaş arasında okul eğitimine paralel olarak din eğitimi aldı. İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ni bitirdi. 1991'de avukatlığa başladı. Aktif siyasetle uğraştı, çeşitli gazete ve dergilerde kültür ve siyaset üzerine yazılar yazdı. Toplumsal Araştırmalar, Kültür ve Sanat için Vakıf (TAKSAV)'ın kurucuları arasında yer aldı. 1996’da kurulan Özgürlük ve Dayanışma Partisi (ÖDP) Genel Başkan Yardımcılığı’na seçildi.
1996 yılında Ankara'da uğradığı coplu polis saldırısı sonucunda beyin travması geçirdi.1998 yılında Londra'da Medical Foundation İşkence Mağdurları Tedavi Merkezi’nde tedavi gördü. 1999 yılında Türkiye'ye döndü. 2000’de tekrar rahatsızlanınca Londra’ya geri döndü; gerek politik nedenlerle gerek sağlık sorunlarından dolayı 2010 yılına kadar yurt dışında kaldı. İngiltere'de yaşarken yeminli tercümanlık alanında eğitim gördü. Cambridge Üniversitesi’nde roman incelemeleri üzerine bir yıllık bir programa katıldı.
İlk romanı Kuzey 2009 yılında yayımlandı. Ardından Masumlar (2011), İstanbul İstanbul (2015), Labirent (2018) Taş ve Gölge (2021), adlı romanlarını yayımladı. Masumlar, 2011 Sedat Simavi Edebiyat Ödülü'ne ve İzmir St. Joseph Roman Ödülü'ne değer görüldü. İstanbul İstanbul romanı otuzdan fazla dile çevrildi ve bu romanla 2018 yılında Londra'da verilen EBRD Edebiyat Ödülü'ne ve 2017 yılında ABD'de bulunan Vaclav Havel Kütüphane Vakfı tarafından "içinde yaşadığı baskıcı rejime meydan okuma cesareti gösteren" yazarlara verdiği Vaclav Havel Ödülü'ne değer görüldü.
Öyküleri Bir Dersim Hikâyesi (2012), Bana Adını Söyle 2014) ve Gezi (Almanca, 2014) öykü derlemelerine yer aldı. Bursa Yazın ve Sanat Derneği tarafından verilen 2015 yılı Öykü Onur Ödülü'nün de sahibi oldu.
Şair William Blake'in Cennet ile Cehennemin Evliliği kitabını Türkçeye çevirdi (2016).
Cevdet Kudret Edebiyat Ödülü 2014 yılı seçici kurulunda ve Cenevre Uluslararası Film Festivali 2020 yılı belgesel seçici kurulunda yer aldı. ODTÜ'de edebiyat ve roman üzerine dersler verdi. Ayrıntı Yayınları'nda editör olarak çalıştı.
Türkiye PEN, Kürt PEN ve English PEN üyesidir. 2016 yılından itibaren uluslararası PEN yönetim kurulunda yer alan Sönmez, 2021 yılında PEN International‘ın başkanı oldu. Halen İstanbul'da ve Cambridge'de yaşamaktadır.
2026 yılında, İtalya'da düzenlenen Hemingway Ödülü kapsamında “Çağımızın Tanığı” ödülünün sahibi olmuştur.
