Fariz Namazlı
@Advic
Yiğit Benerdən oxuduğum 2-ci əsərdir. Bu əsər idealların, inqilabi iddiaların arxasında gizlənən bir romandır. Roman iki paralel xətt üzrə irəliləyir. Birinci xəttdə oxucu otuz il əvvəl Amsterdamda, dünyanın müxtəlif yerlərindən gəlmiş inqilabi fərdlərin təlim keçdiyi bir mərkəzdə baş verən cinsi zorakılıq hadisəsi ilə tanış olur. İkinci xətt isə İstanbulda keçir. Bir ata ilə onun qızının həmin hadisə üzərindən etdiyi söhbətlər yer alır.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Anlamlı olan tek şey, dünyanın bu hale gelmesindeki kendi payımızın bilincine varmak. En mahrem ilişkilerimizde bile ne zararlar veriyoruz sevdiklerimize! Bunu kendimize itiraf etmek zaten yeterince zor. Neden olduğumuz acıların karşısındakı çaresizliğimizle yüzleşmek ise bambaşka bir zorluk..!
Bu heykəli mənə xalq ucaldıb? Əlbəttə, yox.
Hamı bilir ki, bu monument mənim əmrimlə hazırlanıb
Və burada da mənim əmrimlə yerləşdirilib.
O, mənə əbədiyyət qazandırmır. Bilirəm:
Gün gələcək və bu mərməri dağıdacaqlar.
Mən heç də sağlığımda siz mənə ölümümdən sonra
Ucaltmayacağınız heykəli ucaltmaq məqsədi güdmürəm.
Bəs onda nə üçündür bu heykəl?..
Onun üçündür ki, mənim cismimə nifrət edənlərin gözünü
Yəni, hamınızın gözünü bu abidə qabar etsin!”
(Ernesto Kardinal)
Vəssalam - budur diktatorların mütləq uçurulacağına əmin olduqları heykəllərin psixoloji izahı:
Baxın və yanın, hələ nifrət edə-edə baş da əyin!.
