Emre
@AeroKnight
"Şirketler, kar sağlayabilecek her işi yaparlar. Önyargılarınızın gözünüzü kör etmesine izin vermeyin. Para söz konusuysa, bütün köyleri bile yakarlar. Ama bir insan suratına ihtiyaçları varsa, birinin suratını yüzüp başkasına naklederler."
Ah kitabı okumak çok zordu. Çünkü konudan konuya atlamak ve üstün edebi cümleler okumayı zorlaştırıyordu. Fakat Fahrenheit'e oldukça benzer bir hikaye. Sanki yan dalı gibi ama ikisini birbirinden ayıran çok kalın bir çizgi var: o da kitapta yer verilen savaş psikolojisi ve dini eleştiri.
"Bebeğimin acılarından mutluluk duyan bir Tanrı'yı anlayamıyorum."
Rahip yüzünü buruşturdu. "Hayır, hayır! Tanrı'yı memnun eden acı değildir, çocuğum. Tanrı'yı bedensel ıstıraplara rağmen ruhun inançla ve umutla ve sevgiyle dayanması memnun eder. Acı negatif bir arzu gibidir. Tanrı bedenin arzularından memnunluk duymaz; o, ruh arzunun üstesinden gelip 'Defol, Şeytan,' dediğinde mutlu olur. Sıklıklıkla yeise, öfkeye ve inancın yitirilmesine bir davet olan acı için de aynı şey geçerlir."
"Siz insanın doğa üzerindeki hakimiyetini sağlamaya söz veriyorsunuz. Ama doğayı denetleyebilecek bir gücü yönetecek olan kimdir? Onu kim kullanacak? Hangi amaçla? Kullanan kişi nasıl denetlenecek? Bu tür kararlar hâlâ alınabilir. Ama eğer siz ve grubunuz bu kararları almazsanız, çok geçmeden birileri sizin yerinize alıverir. İnsanlık kazançlı çıkacaktır diyorsunuz. Kimin hoşgörüsüyle? Mektuplarını X diye imzalayan bir prensin mi? Yoksa sizin için onun in değerli olduğunuzu idrak ettiğinde akademinizi ihtiraslarından uzak tutabileceğinize gerçekten inanıyor musunuz?"