Fakat şimdilerde insanlar hiç yalnız kalmıyorlar. İnsanların yalnızlıktan nefret etmesini sağlıyoruz ve yaşamlarını hiç yalnız kalmayacak şekilde düzenliyoruz.
“Yoksulluk korkusuyla ömrü servet peşinde harcayanda gördüm fakirliğin özünü.”
İnsanın arayıştayken ne yaptığını bilmez hale geliyor malesef. Tünel görüşü dediğimiz halde tıkanıp kalıyor. Etrafına, çevresine dikkat edemeyecek kadar düşüyor. Sonu hep hüsran.
İvan İlyiç'in ÖlümüLev Tolstoy · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202261,1bin okunma