Hayatımızın her döneminde sofraya konacak bir tabak daha, yere serilecek birkaç yatak daha oldu. Evde yatıya veya yemeğe hep misafirler olurdu. Şimdi kendime bakıyorum da gönlüm, evim, sofram hiç de babam ve annem kadar geniş değil. Yaşadığım evler iki, üç kat büyük ama kalbim onların onda biri kadar.