Okurken kafanızın içinde aynı şeyleri yaşıyorsunuz.
Ama kitap yarım kalmış gibi...
Devamındaki sayfalar koparılmış gibi bir yarım kalmışlık.
Umarım kitabın devamı gelir.
Kalemine sağlık Tarık Tufan.
Peki, ümit ettiklerimden kaçı gerçek oldu?
Ve artık hayatımın üzerine akşamın gölgesi düşmeye başlarken o hızlı geçen bahar fırtınasının geride bıraktığı anılardan daha canlı, daha değerli neyim kaldı?
-S. 94-
"Çok açık ki; pek çok şey öğrenmem mümkün oldu ama bundan benim için gerekli olan hiçbir sonuç çıkmadı."
-S. 57-
"İnsanların ışıktan çok
karanlığı sevdikleri gerçeğini anlamıştım."
-S. 66-
Masal tadında...
Okuyacaklar, ne yapmamaları gerektiğini anlayacaklardır. :)
Ve kitaptan hoş bir dize;
"...sakin ve sessiz doğa
Pek hoş geliyor ruhuma bu sessiz hülya..."
Kitabın ismi bile saatlerce düşündürebilir insanı.
İçimizde daima dönüp duran korkuları ve yakarışları anlayan, anlatan şiirlerle dolu.
"Biri beni anlasın" diyenlerin sarılabiliceği bir kitap.