Afra
@Afradithe
Düşüncelerimizin yaşamlarımızı somut etkilediği fikrini gerçek anlamıyla kabullenmiş olsaydık, yaşamak istemediğimiz tek bir düşüncenin bile gözden kaçmasına izin vermemek için çaba göstermez miydik? Ve sürekli sorunlarımızı saplantı haline getirmek yerine tüm dikkatimizi istediğimiz şeylere yöneltmez miydik?
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Dikkatinizi kullanıp mevcut âna nasıl erişebileceğinizi öğrendiğinizde, tüm potansiyellerin var olduğu kuantum alanının kapısından geçersiniz.
Eğer bir atomun %99.99999’u enerji ve % 0.00001’i fiziksel maddeyse, o zaman ben bir şeyden çok bir hiçim! Öyleyse neden ben aslında fiziksel dünyadan çok daha fazlasıyken dikkatimi o fiziksel dünyanın küçük yüzdesine veriyorum? Mevcut gerçekliğimi duyularımla algıladığım şeylerle tanımlamak, yaşayabileceğim en büyük kısıtlanma değil midir?
Orijinal olmaya cesaretiniz var mı?