Oysa bu böyledir, insan Tanrı'dan çok mucize arar. Üstelik mucizesiz duramayacağı için bu sefer kendisi birtakım yeni mucizeler yaratmaya kalkar. Üfürükçü, büyücü, kocakarılar önünde dize gelir.
Halk, "Çarmıhtan inersen Sen olduğuna iman getiririz!" diye haykırıp, Sen'i alaya alırken çarmıhtan inmedin. İnsanların imanını mucizeye bağlamak istemedin, özgür, açık bir inanç peşindeydin. Kuvvet korkusundan ezilmiş kölelerin, yaltakların hayranlığını değil, özgür, içten gelme sevgiyi bekliyordun Sen.
İnsanoğlu da, Ulu Tanrı'nın kendi kurallarına karşı sonsuz sevgisini tüketecek derecede büyük günah işleyemez. Tanrı sevgisine üstün gelebilecek bir günah olabilir mi? Tanrı seni günahınla birlikte, günahkar olarak, ummadığından çok sever
Kendi kendinize yalan söylemeyin,dürüst olun. Kendi kendine yalan söyleyip yalanını ciddiye alan insan, sonunda ne kendinde ne de çevresinde gerçeği göremez duruma gelir. Kendi kendine yalan söyleyen, herkesten önce alınır.Bazen alınmak pek tatlı gelir, değil mi?