Son dönemlerde elimden düşüremediğim nadir kitaplardan biri olan Don Kişot, hem heyecanla bir daha ki serüveni merak edip bir an önce okumaya çalıştığım, hem de bitmesine üzüldüğüm bir kitap oldu. Konusuna değinmeden önce şunu belirtmek isterim ki; bu kitap düşündüğümden çok daha ünlüymüş meğer. Kitabı bitirir bitirmez hakkında kısa bir araştırma yapmak istedim. Bu roman ilk olarak 1605 ve 1615 yıllarında iki bölüm halinde yayımlanmış ve ilk modern roman olarak kabul görülmüş. Çok fazla sayıda çevirisi yapılmış ve birçok tanınmış yazar tarafından listenin 1.sırasına konmayı hak etmiş. Yazar tarzıyla birçok yazarı da etkileyerek bazı eserlerde göndermelere de vesile olmuş. Roman o dönemin şövalye kitaplarına yönelik eleştiri tutumuyla ortaya çıkmış. Konusuna kısaca değinmek isterim; La Mancha ilinde yaşayan 50'li yaşlarında bir aristokrat olan Alonso Quijano sürekli okuduğu Şövalye kitaplarına takıntılıdır. Nihayetinde bu kitaplar yüzünden çıldırır. Ama öyle bir çıldırma ki sadece Şövalye kafasına girer. Yani diğer türlü aklıyla tam bir aristokrat gibi düşünür ve konuşur. Dedesinden kalan zırh ve kılıcı temizleyerek kuşanır. Sıska atını da yanına alarak kafasında kurduğu kahramanlık destanlarını yazmaya çıkar. Tabi bu serüvende yalnız değildir. Yanına bir de saf ama temiz yürekli olan ve de en önemlisi Don Kişot'a sağlam şekilde bağlı olan komşusu Sancho Panza'yı da alır. Tabi Sancho bu kafayı şövalyelikle yitirmiş adamın ardından boş bir vaatle gelmez. Don Kişot Panza'yı bir adaya vali yapma hevesiyle peşine takar. Tabi şövalyemiz hayali sevgiliyi de unutmaz. O çok sevilen şanslı kadın bir köylü kızı Dulcinea'dır.Ve sonrasında o eğlenceli kahramanlık serüveni başlar. Sancho kitaba ayrı bir hava katmış gibi sanki. Kitabın sonuna doğru Sancho'nun gerçekten hayale; Don

1000Kitap

Don KişotMiguel de Cervantes · İskele Yayıncılık · 202327,5bin okunma

Seher

@Aggnn0·

Leylim Leylim/Ahmed Arif)

Puan vermedi·207 syf.·

2026 1. kitabı

"Hem seni sevmek, ölümlere, zulümlere panzehirdir. Nasıl dayanma kudreti verirsin bana bilemezsin. 'Seni anlatabilmek seni- iyi çocuklara,kahramanlara. -Seni anlatabilmek seni- namussuza, yaşamayana, kahpe yalana." İncelemeye en beğendiğim dizelerinden biriyle başlamak istedim. Ahmed Arif öyle samimi öyle içten ve öyle gerçek şekilde yansıtmış ki hislerini, şayet kitap 200 küsür değil de 1000 küsür sayfadan oluşsaydı yine de sıkılmadan aynı duygularla okurdum diye düşünüyorum. Bu kitap insana gerçek sevginin, aşkın var olduğunu gösteriyor. Leylasından karşılık görmemesine rağmen onu incitmeden, karşılık beklemeden sevmesi beni çok etkiledi. Aşkın yanı sıra dönemin ve yaşadığı coğrafyanın kültürünü, toplumsal yapısını hatta ekonomik ve siyasal durumlarını dahi öyle güzel yansıtmış ki. O dönemi yaşamayan bile yaşamış gibi anlatır. Kitap sarılır mı insana? Bazen sarıldığını hissettim demek abartı olur mu bilmiyorum. Normalde pek sevmediğim bir tarz olmasına karşın gerçekten alın bir okuyun da sevgi görün derim. Ha şunu da eklemek isterim ki; Leyla Erbil bu denli sevildiği için çok çok şanslı. Bence okuyan her kadının inceden inceden kıskanacağı bir gerçek. :) Okuyacaklara şimdiden keyifli ve aşk dolu okumalar dilerim.