Aknur Jumayeva
@Agusha
Düşünecek ne vardı ki! Kötülük karşısında yapılabilecek iki şey vardı. Birincisi uzaklaşmak ki bu en ilkeliydi, ikincisi savaşmak ki bu en zoruydu.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Hayatın ruhumuza yaşattığı acılar
olmasa da biz, biz olamayız, olgunlaşamayız. Çünkü acı hisseden kişiden bir şey doğar: İntikam ya da anlayış. Seçim bizim. Kendine acıyanlar intikamı seçerler ve sonunda intikamını almaya çalıştıkları şeye dönüşürler.
Fi
İnsan ilişkileri üzerine kurulmuş aslında insanın iç dünyasını didik didik eden mükemmel bir roman. Her insan kendinden birşeyler bulabilir bu kitapta…Beni adeta büyüledi. Yazılanlarda kendimi, yaşanmışlıkları mı, yaşayamadıkları mı ve yaşayanları hissettim. Aşkı oyun sanıp aldatanları, gecelik ilişkilerle yaşayanları, güzelliğin ne denli önemsendiğini fakat bunun ne denli de önemsiz olduğunu, içinde kaybolduğumuz bu koca dünyada korkularımıza sığınıp hiçbir şeyi yaşayamayışlarımızı, bir şeylere sahip olabilmek için defalarca çaba harcamamızı, aldatmadan aldanmanın anlaşılamadığını, gözümüzün önünde duran gerçekleri çoğu zaman kör olmuşcasına göremeyişimizi, gerçeğe, umuda, aşka, sevgiye ulaşabilmek için defalarca düşmek gerektiğini ve tabi ki hayatımızda değer verdiğimiz insanlara fedakarlık yapıp bu fedakarlığın sonucu olan farkındalığa varışlarımızı. Bizim hissettiklerimizi yazmanızı, bizim yaşadıklarımızı kaleme almanızı, bizim gibi insanların hala olduğunun da farkına varmamızı tekrardan sağladığınız için geçekten teşekkür ederim. Fakat bu essiz ve nadide eser için yazılacak pek bir şey yok. Fi zaten yeterince güzel bir şekilde her şeyi anlatıyor, bizlere ise sadece okuyup kaybolmuş, eksik olan tarafımızı yeniden canlandırmak düşüyor…
Bu gece sadece dinle. Bırak onlar anlatsınlar sen dinle, dinlemek en iyi korunmadır, saklanmadır, bu gece tek ihtiyacın olan şey dinlemek!
