Değişik bir hikaye. Aytmatov'un eserlerinde olduğu gibi doğa ile iç içe geçen, doğayı özümseyen gerçekci ama hüzünlü bir roman. Yeni farkettim olayın gözünden anlatıldığı çocuğa isim vermemiş yazar. O kadar kaptırmışım ki yeni farkettim, inceleme yazmanın bir faydası da bu olsa gerek.
İsmi yok çünkü yazar birisini değil bozulmamış tüm insanların vicdanını temsil etmesi için bir isim koymamış.
Roman saf temiz bir ruhla onun çevresindeki kötü insanları, buna karşı gelemeyen ve buna uyan veya zorunda kalan insanları çok iyi anlatmış. Bu gözle baktığınızda her bir kahraman toplumda ki bir kisiyi temsil ediyor.
Romanın sonu beklendiği gibi bitmesede yine de insanın içinde bu kitabı okumanın ve insanları daha iyi tahlil etmenin bir mutluluğu oluyor.
Roman son bulduktan sonra yazarın notunu okuyun derim çünkü roman hakkında eleştirilere cevap verirken romanı daha iyi anlıyorsunuz