Ahenger
@Ahenger
"Kütüphane, bütün çağların, bütün ülkelerin ölümsüzleri ile dolu. Bu ulular bezmine kabul edilmenin tek şartı, liyakat. Mabede bayağılar giremez. Diriler naziktir, ölüler titiz." Cemil Meriç
56 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
Kozmos'un Hakikati derin bir kavrayışın mahsulü. Başı, ortası, sonu idrak olan seyrin ana vurgusu üzerinde yoğunlaşıyor.. İrfani bilgi, yani taklidi değil tahkiki bilgi. İnsan ancak kendine dair olan bilgiyi araçsız olarak kavrayabilirse buna İrfan diyebiliriz. Yoksa menkul bilginin dogmatik tarzda kabullendirilmeye çalışılması bir metodolojiye tekabül etmiyor. Matematikteki 2 artı 2'nin 4 ediyor olduğunun bilgisi için nasıl ki bir referansa ihtiyacımız yok. Bu kendi aklımızın kavrayış gücüyle elde edebileceğimiz bir bilgi türü olduğu gibi irfani bilgi için de menkul bilgiye ihtiyacımız olmadan aracısız olarak irfani bilgiye erebiliriz. Bunun için nefsimizi bilme yolculuğuna çıkmamız gerekiyor.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kemal Sayar yine kalbimize dokunuyor “Kalbin Direnişi” kitabında. Hali pür melalimize ayna tutuyor Sayar. Kendimizi, ailemizi, toplumumuzu kendi öz dekoru içinde umutsuzluklarıyla, yılgınlıklarıyla, kapitalizmin pençesindeki çırpınışlarıyla, maneviyat tükenmişliğiyle, psikolojik buhranlarıyla seyrediyoruz kitabın sayfalarında. Muhtelif konulara değiniyor yazar kitabında. Ve her meselede bir hekim titizliğiyle tüm ipuçlarını, semptom ve bulguları değerlendirip teşhise yöneliyor. Popüler kültürün kuşatması altındaki ruhlarımızın nasıl bir cendereye sokulduğunu tespit ediyor.
Dindarlığımızın bile zemininin kaydığından dem vuruyor Sayar. Aidiyet sorunumuza parmak bastığı bir noktada sözü dindarlığımıza getirip şu sarsıcı hakikate işaret ediyor: “Bizatihi dindar olmak veya dindar görünmek insanlara ahlaki bir aidiyet hissi sağlamıyor. Dindarlığın kendisi insanları hayâsızlıktan, çalıp çırpmaktan, torpilli ihale alımlarından korumuyor. Herkeste, her şeyde bir yersiz yurtsuzluk… Cep telefonlarından mesaj göndererek kandil kutluyoruz. Dinin zahmetsiz versiyonları… Buharlaşan büyük anlatılarla birlikte, nereye tutunacağını bilemeyen, köksüzleşmiş, popüler kültürün oyuncağı haline getirilmiş bir gençlik…”
Diğer bir başlıkta “dinciliği” ele alıyor Sayar ve burada zemini kaymış dindarlığı “dincilik” olarak kavramsallaştırarak gündeme taşıyor. Gerçek dindarlar ile dindar görünümlüler arasındaki farkı “dincilik” mefhumu ile anlamlı kılıyor. Dinci eğilimin bir “köylü” hareketi olarak filizlenmiş olduğundan ve temel şehir değerlerini içselleştiremediğinden bahsediyor yazar. Lidere kayıtsız şartsız bağlılık ve bir topluluğa bireysel sorumlulukları ortadan kaldıran bir başıbozuklukla bağlanmayı “dinciliğin” kilometre taşları olarak işaretliyor. Ve şu müthiş tespitleri
