Ahmet

Puan vermedi·96 syf.··
2023 2. kitabı
Dünyaya geldik ve bir hiçliğin ortasında bulduk kendimizi. Evet, büyüdük, çalıştık, eğlendik, nadir de olsa mutlu olduk ama yaşadıklarımızın hepsi bir hiç olacak. Ve bir hiçliğin içerisinde yaşadığımızı bilmek, insan ruhuna vurulmuş en büyük darbedir.
SatrançStefan Zweig · Koral Yayınları · 2016279,6bin okunma
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Puan vermedi
Çocukken güzeldik be! Kendi dünyamız vardı. Oyuncak arabalarla taksi şirketimizi kurar,komşunun kızıyla platonik evcilikler oynardık. Rüyalarımız beyazdı o zamanlar. En büyük kabusumuz, rüyamızda gördüğümüz çikolata bahçesinin gerçek olmamasıydı. Sonra deliksizdi uykularımız; yarasız, beresiz… Hepsini yitirdik! Sen sakın büyüme çocuk! Hiçbir şey o çok sevdiğin oyuncak araba kadar mutlu edemeyecek seni. Ve gün gelecek sen hiçbir şeyi o araba kadar çok sevemeyeceksin… Her şeyin her şeye dönüştüğü; insanların, anıların ve de yazıların aynı hızla aynılaştığı bir zamanda, kendi olmanın, kendi kalmanın ve kendince söylemenin o özgün ve samimi tadını yeniden keşfedeceğiniz bir kitap: “Sakın Büyüme Çocuk!” Yalnızlık, çaresizlik, hüzün, karmaşa, umut ve insan… Belki de çocuk masumiyetiyle bir bakıştı bize lazım olan.
Sakın Büyüme ÇocukMuhammet Recep Arar · Hayykitap · 2018549 okunma
Puan vermedi
Sıradan kadınlardan farklıydı bazı kadınlar. Akıllarını kullanıyor, genel geçer deyişle erkekten bir adım geride kalmayı içlerine sindiremiyorlardı. Kendilerini geliştirmiş kadınlardı ve pek çok erkek böyle bir kadınla birlikte olmayı göze alamıyordu. Ayrık otlarına benziyordu bu kadınlar. Karşılarındaki erkeğin en küçük yanlışında tavır koyan, erkek gururu ve benzeri kavramlara takılmayan, adına gelenek denilen dayatmalara aldırış etmeyen kadınlar. Akıllı olduklarını saklama gereği duymaz ve bu yüzden karşılarındaki “Yarı Tanrı” erkeğin kırılabileceğini düşünmezler, bir sözleriyle onu o tahttan indiriverirlerdi. Ne yazık ki kadın birazcık olsun geride durmadığı takdirde “denge” zannedilen şey bozuluyordu. Onu korumak ince bir çizginin üzerinde dans etmeye benziyordu. Her an çizgi dışına düşebilirdin. Ya düşmeyi göze alacak ya da senden öncekilerin koymuş olduğu kurallara uyacaktın. Çizgi dışına düştüğünde seni yalnızlığın beklediğini de bilecektin.
Adı NihanGülistan Sinanoğlu · Uğur Tuna Yayınları · 201710 okunma