Ruveym (r.a) “ Kul, kulluk ile kendini gösterir. Nefsine Uyumaktan kendisini kurtardığı zaman nefsinin kuvvet ve kudretinden teberri eder ve bilir ki herşey O’nundur ve O’nun iledir.”
Her halini anlatan değersizleşir.
Herkese güvenen yolda kalır.
Her sırrını açığa vuran yalnızlaşır.
Her meziyetini ortaya döken tükenir.
Her bildiğini söyleyen cahil sayılır.
Fârâbî
Bir “keşke”ye her gecesinin, her sabahının, her akşamının, her hayalinin ve hatta her rüyasının en koyu zamanlarını ayırır ve onu da küfürler, hayıflanmalar, lanetler ile doldurursa bunu nasıl sayabilir, hesabını nasıl tutabilir?