Öyle görünüyor ki evrim felsefesinin asıl gayesi, kâinatın varlığını bir yaratıcıya ihtiyaç kalmaksızın açıklayabilmektir. Bu, materyalist felsefenin bir " can kurtaran simidi " olmuştur. Çünkü bu nazariye ile tesadüfen yaratılmış ve başıboş bırakılmış bir kâinat modeli ortaya konulmakta ; insan da bu kâinat modeli içerisinde gayesiz ve endişesiz olarak bulunmakta; gününü gün edip dünyayı bir imtihan yeri değil, zevk ve sefa yeri olarak düşünmektedir.