"İçimizdeki yaralar her zaman dayakla, fiziksel şiddetle açılmaz. En çok, en yakınlarımız açar o yaraları, bazen bir şey söylemeyerek, bazen gözümüze bile bakmayarak ,her hareketiyle bizim ne kadar değersiz , ne kadar önemsiz olduğunu bize bize bir şekilde hissettirerek."