İnsanoğlu nasıl acımasız.
"Bul birini sefan sür"
Kolaydı sanki. O kadar hatırayı yapacağız.Her şarkı onu hatırlatıyor. Her çiçek,her çocuk her bulut,her kuş...
Naime sevdadan bomboş.
Hayatında kimse olmadı.
O kadar olmadı ki ,ne o kimseye baktı ne kimse kendisine. Dualarına bile karışmadı sevda.Allah'tan huzur istedi. "Yarabbi yalnızım beni kimselere muhtaç etme, sokaklara düşürme" dedi. İşte kısmet gelmiş karşısında çay kaşığı ile oynuyor.