Taşın suya değdiği an… Sessizlik parçalanır. O küçük daireler, insanın varlıkla kurduğu kısa ilişkiler gibidir. Her bir halka, bir umut, bir hayal, bir dokunuş. Ama hepimizin kaderi aynı: halkalar silinecek. Geriye kalan, sadece o düşüşün hafızası. Belki de bu yüzden varoluşu anlamaya çalışıyoruz; silineceğimizi bile bile, iz bırakmanın peşinde koşuyoruz.(gri atlı prenz)