Rumeysa
@Aime
Ankara
40 okur puanı
Ağustos 2017 tarihinde katıldı
Olağanüstü olan şeyleri biz kendimizi yaratmazsak dünyaya gelemezler ki.
Reklam
Kendimi şu anda batan bir tiyatronun kahramanı gibi hissediyorum, hayır, demek istediğim şu: Kendimi hiçbir zaman batmayacak olan bir tiyatro eserinin batmış ana karakteri gibi hissediyorum.
Yaşamak için gerek duyduğum birazcık özgürlüğü melankolimin içinde buluyorum.
Yine insanların (kendimin) sadece günün ilk yarısı için yeterince gücü olduğunu fark ediyorum. İmkanım olsa, “yarım gün yaşama” projesini icat ederdim.
Aklımdan geçenlere bakınca, kafamı kurcalayan şeyin benim temel meselem, yani dışlanmışlık duygusu olduğunu fark ediyorum.
Reklam