Ruhumdaki düğümler fazlasıyla sıkı.
Kimsenin onları çözecek kadar ince tırnakları yok. Bense çoktan vazgeçtim tırnaklarımı uzatmaktan. Kendimi bilmeyi bıraktım. Yanıtı olmayan bir soru olarak geldim ve sorusu olmayan bir yanıt gibi de gidiyorum.
"Ah o uçabildiğim tatlı güzel günler!"
"Şimdi niye uçamıyorsun anne?"
"Çünkü büyüdüm canım. İnsanlar
büyüdüklerinde bunu nasıl yaptıklarını
unutuyorlar."
"Neden unutuyorlar?"
"Çünkü neşelerini, masumiyetlerini
kaybediyorlar, kalpsiz olmayı bırakıyorlar.
Sadece neşeliler, masumlar, kalpsizler
uçabilir."
"Neşeli, masum, kalpsiz ne demek? Keşke ben de neşeli, masum, kalpsiz olsam."
İnsan taleyi tərəfindən məhz niyyətinə görə mükafatlandırılır. Niyyəti düzgün olduğu zaman görülən işdən onun sahibi də fayda götürər. Yox, niyyət düzgün olmazsa, edilən işdən gözəl nəticə alınsa da, bunun onun sahibinə heç bir faydası toxunmaz. Bir çox hadisələrə və onların gələcək təsirlərinə bu prizmadan nəzər saldıqda aləmdə bir hədəfin və gizli planın mövcud olduğunu hiss edirsən. Bəzən bilmədən və istəmədən o gizli planın icraçıları oluruq. O gizli hədəflərə doğru yönləndirilirik. Bir çox işlər istəməsək də, baş verir. Həmin işləri istəmədən deyil, məhz istəyərək icra etsək, görülən işin bizə də faydası dəymiş olar. Müdriklərin dediyi kimi, insan öz istəyi ilə sərvətindən xeyir işlərə sərf etməsə, həyat onu əvəzində mükafatı olmayan işlərə məcbur edəcək.
Həyatın quru fəlsəfə üzərində deyil, əməllər üzərində qurulması bir həqiqət idi. Həyat üçün sənin kimliyin, nə düşündüyün, nə istədiyin, nəyə qadir olduğun, "yaxşı insan" olman qətiyyən önəmli deyil. O, sənin nə etdiyinə baxır, məhz nə etdiyinə.