aynamın tozunu aldım bugün
ve ilk kez gördüm
kendi yansımamı
oradan bana bakan kadın
nefesimi kesti
kimdi bu güzel yaratık
gökyüzünden dünyaya düşmüş bu varlık?
yansımama ve yüzüme
hayallerimin kadınına dokundum
muhteşem bir gülümsemeyle baktı bana
dizlerimin üzerine çöktüm
ağladım hıçkırıklarla
bütün hayatımı nasıl geçirdim ben
kendim olup da
kendimi hiç göremeden?
bu bedenin içinde
onlarca yıl geçirip
içindeki mucizeleri nasıl fark edemedim?
ben ona dokunma fırsatı bulamadan
aynı yerde var olmuşuz hep.
gözlerimi açmamın
yüreğimi kucaklamamın
ayaklarıma kapanmamın
bu denli uzun sürmesi
ve sonunda bedenimin
beni fark ettiğin için
teşekkürler
teşekkürler
teşekkürler
diye fısıldaması
inanılmaz değil mi?
Sayfa 154 - Pegasus Yayınları