Bizi bekleyen şeyleri bilmeyerek uyuduk o gece. Kimilerimiz ağlayarak, kimilerimiz gülerek. O günden geriye kalan cesetleri sindiren toprak hep daha fazlasını istedi. Onlardan kalan tek şey ise gözyaşıydı bizim için çünkü yaşayanlar ölenlerin yüklerini taşımak zorunda olanlardır. Gülümsemelerimiz solarken yine ağlıyoruz bu gece.