Son nefesini vermeden de herhangi bir çocuktan ümit kesmemek gerekir.Şeriatımız bunun aksini bize şiddetle yasaklamıştır.Çocuğunun,Allah'ın son gemisine binmeyi kabul etmediğini gördüğü halde Nuh Aleyhisselam,ona "yavrum" diye hitap etmiştir.Halbuki asırlardan beri çocuğuna yalvarıyordu.
Ayağının altına değecek bir iskarpin için anne-baba-çocuk üçlüsünün birlikte zaman israf ettikleri,her gittikleri yerde yarım saat sadece otopark aradıkları bu manzara,astarı yüzünden pahalı bir yaşam/eğitim yoludur.
Bir çocuğa bir ayakkabı temini için sabahtan akşama kadar şehirdeki mağazaların dolaşılabildiği bir dünyadayız.Ayakkabı kıtlığı yaşansa yine de bir çift ayakkabı almak bu kadar zor olmazdı.
Gençlerin lisanıyla anne-babanınki aslında aynı olup birbirlerini anlamamaları.Çocuk sürekli"beni anlamıyorsunuz"derken anne-baba,"yavrum"kelimesini çocuğuna işitrememektedir.Evde sanki iki farklı dil konuşulmakta;alfabe,yazı ve kelimeler aynı olmasına rağmen bunları kavrayacak zihinler farklıdır.