Her sabah yüzümü yıkıyorum yokluğunla
Kalbim buruş buruş
Aynaya bakıyorum, yine sensizim
Bakışlarımdaki seni görmeyi
Ne kadar özlüyorum
O kadar zamandır yoksun ki
Var mıydın hiç
Soruyorum etrafıma
Beni seninle hatırlayanlara
Kimse tanımıyor seni
Unuttular tabii
Her sabah vermediler suyunu
Kuruttular tabii
En kötüsü , en düşmanı
Zaman...
Ne kadar tutunsam
Tutamam
Kaçıp gidiyor elimden.
Soruyorlar bazen dostlarım
Ne zaman ayrıldınız siz sahi diye
Bahar diyorum
Bazı çiçekler açıp açmamakta kararsızdı
Gecikmiş yağmurlar vardı
Birdenbire gitti.