Ruhumdaki düğümler fazlasıyla sıkı.  Kimsenin onları çözecek kadar ince tırnakları yok. Bense çoktan vazgeçtim tırnaklarımı uzatmaktan. Kendimi bilmeyi bıraktım. Ölümü bilmek ve anlayabilmek bile daha kolay. Yanıtı olmayan bir soru olarak geldim dünyaya. Ve sorusu olmayan bir yanıt gibi de gidiyorum.
Bugünlük düşünebileceğim başka bir şey var mı diye baktım, aklımın sağına soluna. Yok, Zaten hayat da yetmeyecek düşünmeye her şeyi.. biz insanlar sadece iyi bir performans gösterip öyle ölmek istiyoruz. Yoksa, yapacak hiç bir şey yok!