kopuk elektirik sobası, yalnızlığımı paylaşmak isteyip de hiçbir şey yapmayan dostun hüznüyle orada öylece duruyordu. Cızıltıyla çalan bir teyp kasedi vardı sessizliği bozan. Cama vuran yağmur damlalarinin melankolik melodisiyle neşet ertaş türküleri söylüyordum. Temiz bir kağıt bulabilseydim sana mektup yazacaktim.
(Ve Yine Arabanın camına bırakıp kaçacağım)