Yine o hissizleştiğim zamanlardaki gibi hissediyordum. Ruhum o mezarın önüne bağlı değildi artık ama artık mezarı terk etmeyi bile denemiyordu. Ruhum o mezarın başından ayrılmıyordu. Bazen bir adım atacak oluyordu kaçırıyorlardı onu. Mezardan uzaklaşmak değil, içine giresi geliyordu.
"İyi misin?"
Değilim. Ben uzun süredir iyi değilim Aral. Biliyorsun sen de ama soruyorsun. Neden soruyorsun? Alınan cevap bildiğini değiştirir mi insanın?