Son zamanlarda üst üste Zweig kitapları okuyorum. Bu yedincisi sanırım. Bu kitaptan ziyade genel bir yorum yapmak istiyorum. Zweig in yazarken en çok zorlandığı kısim başlangıçlar bence. Genelde kitapta ilk tanistigimiz kişiye ya bir mektup gelir ya bir gemide biriyle karşılaşır ya birinin günlüğünü bulur bu kitapta da otelde biriyle karşılaşır vb ... Hep asıl hikaye başkasına aittir . İlk tanıştığımız kişi dinleyici okuyucu yazar konumundadır. Belki kendisini dinleyecek kimse yoktu o da kitaplarında hikayelerini başkasına anlatma firsati buldu belki de gerçekten kurguda zorlandı. Bilemiyorum. Benimkisi sadece bir tespit. Okuduğum çoğu kitabında buna rastlamam sıkıcı bulmama neden oldu sadece..
nasıl ki bir erkeğin cinsel iktidarsızlığı bir kadınla sevişeceği anda belli olursa , bu duygu bozukluğunun da dışarıdan bakıldığında anlaşılmaması bana yetiyordu.