Akitçe
@Akitce
Bataklıkta açan çiçek.
Bu tablo benim düşümden bir parçadır.
Hep bir bahçe düşünürüm.
İlerde, doğuda, tepesi karlı, mavi ve yüksek dağlar.
Bahçede gül çitleri.
Gerçek doğu gülleri.
İğdeler. Havuz.
Suya düşen badem çiçekleri, yapraklar.
Pembe şeftali çiçekleri, beyaz erik çiçekleri.
Ağaçlar altında masalar.
Masalara düşen ağaç gölgeleri.
Kuş esintileri, gül kokusunun merhabası.
Bahçede gezinen alnı aydınlık insanlar. Masalarda oturup bir şeyler yazıyorlar, sonra bakıyorlar.
Kitap hışırtıları.
Az ve yavaş konuşmalar.
Ne üzüntü çığlığı, ne neşe kahkahası. Sabah rüzgarı esintisi ve bahar.
Bu tablo benim düşümden bir parçadır.
Reklam
Ah, arı olsaydım. Çiçeklerden çiçeklere koşsaydım. Çiçeklerin özünden bir dünya kursaydım, gelecek kuşaklar için. Hayvanlar için ve insanlar için.
Ruhun ölümü insanı sıkıntıdan sıkıntıya çekmekte, ruhun dirilişi, sevinçten sevince ulaştırmakta.
Puan vermedi·490 syf.·
65 günde okudu
·2022 16. kitabı
Ağlayınca insanın acısı diniyor.
Reklam