Duygu AKIN
@Aknduygu
Doğan Cüceloğlu - iletişim donanımları1000Kitap
Herkesin bu kadar övdüğü kitap ve yazarla ilgili bu yorumu biraz çekinerek yapacagim ama yapmadan duramayacagim.
Sayfa 98-99 yazar bir örnek veriyor kendi yaşadığı anılardan , oğluna kendisinin ve eşinin ayrı ayrı harçlık verdiğini ve bu harçlığı yönetmeyi eşinin nasıl öğrettiğini anlatıyor. Bu çocuk 6 yaşında ülkemizde ailesinden ayrı yaşamayan kaç insanın ayrı bütçesi var ki 6 yaşında ki çocuğumuzun olsun. Bence çocuğa kendi paran demek yerine paramız denmeli neyse benim yapacaklarim önemli değil sonuçta bu konuda uzman değilim ama onların bu yaptığı da uygulanabilir gelmedi bana.
Ülkemizin yurt dışı hayatı ile kıyaslanmasından ayrıca oldum olası nefret ederim bu kitapta da karsilastim bu tarz kıyaslama örneklerle bence yaşam tarzlarimiz bu kadar farklı iken ornek göstermek olası değil.
Çocuklarımızla çevremizle iletişim çok onemli , çocuğumuzla iletişimde kalıp bunu sevgi ile donatarak vermeliyiz tabi ki ama kitabın başında oldukça bahsedilen herkese gülümse de yine hiç onayladigim bir durum. Ne çocuğumun ne de kendimin sokakta hiç tanımadığım birine sadece gecisiyoruz yada göz göze geldik diye gülümsemesini hiç hiç uygun bulmuyorum hele de bu zaman da.
Feyyaz K isimli okura yanıt verildi
Duygu AKIN
Teşekkür ederim.
Eşim ve ben köy kokenliyiz belki bu yüzden garipsedim para idaresi beklenmesini. Çünkü biz 6yasinda iken ana okuluna giderdik ve bu ilkokul ile beraberdi o zaman ayrı değildi ilkokulda orta okulda okuyan akraba büyükleri ile okula gidilir gelinir bir şey istendiğinde onlar alırdı kantinden diye hatırlıyorum eskiyi düşündüğüm zaman. Şuan kreş ana okulu ayrı sanırım zamanı gelince daha yakından inceleyeceğiz :) Okul döneminde her zaman yok denilmesi yerine ihtiyacım var dediğimde verilmesine alışık büyüdüm bundan da garipsemis olabilirim.
Yeni çocuk sahibi olacağız her şey bize çok yeni doğrusu bizim yaşamış oldugumuz değil de bu olabilir. Daha fazla bu tarz kitap okumaya çalışıyorum bilgi sahibi olabilmek için.
Sadece herkese selam verme gülümse konusunda çok katiyim bunda size katilamayacagim eskiden biz köyde herkese gulumserdik çünkü herkes zaten tanır bilir kötü niyet dusunmezdi. Şehirde bunu öğretmemeyi tercih ediyorum yaşanan bir sürü çocuk-genc bireylerle ilgili haberler görüyoruz. 30 yaşında bu konularla ilgili 60 yaşında gibi davranıyorum ama belki de fazla korumacı oldugumdandir.