Kimileri düşer yalnızlığa,
Kimileri yükselir.
Düşünceler için ufuk yoktur artık;
Bütün renkler beyazdır,
Sesler birdir
ve yarın belki’dir,
Dün şüphelidir,
Bugün nerededir?
Üstelik,sular kaskatıdır,
Yönler düğümlenmiştir.
Ve aynıdır her şey;
Tozludur anılarla,
kat kat kirdir.
Düşenler için yalnızlık,
Durup dinlenmeden akan
Susuz bir nehirdir.
(Hasan Ali Taptaş/Yalnızlıklar)