Her şey, senin istediğin gibi mi olmalıydı?
Ben bile değişmeliydim sana göre.
Tüm hayallerimi geride bırakıp,
Kölen olmalıydım bir yerde.
Benden istenilen neydi?
Hiçbir şey anlamadım.
İki dünyam vardı ayrı.
Birisinde hep verdim Hiçbir şey almadım.
Öteki çocuk, özgür.
Orda sadece sen vardın.
Sevdiklerin vardı elbette. Benim de.
Uzaktan izledim.
İçimdeki sen o değildin.
Kaç bahar sensizim sorma artık.
Yüreğim bencildi.
Seni yalnız sakladı.
Özgürlük neydi?
Sevgiliyle sahilde el ele yürümek mi?
Yoksa uçan kuşlar gibi göklerde süzülmek mi?
Belki de aydınlığa giden bir çift gören göz müydü?
Neydi?
Şairin dediği gibi;
"Ayrı yaylalarda yeşeren otlar gibi mi bekleyecektik çürümeyi?"
Hasretimi söyleyecek gücüm kalmadı.
Benim dünyamı kimse anlamadı.
Şimdi geç kaldık.
Sorma artık Yüreğim bencildi.
Seni yalnız sakladı...
~ Nilüfer Armağan ~