-Yaxşı olar həmişə eyni vaxtda gələsən, məsələn, əgər sən saat dörddə gələcəksənsə mən saat üçdən özümü xoşbəxt sanaram.Vaxt- vədə yaxınlaşdıqca səadətim də artar.Saat dörddə həyəcanlanaram, təşvişə düşməyə başlayaram.Səadətin ləzzətini anlayaram.Əgər sən həmişə başqa-başqa vaxtlarda gəlsən, mən bilmərəm ürəyimi hansı saata hazırlayım...
Görürsənmi, orada, zəmilərdə buğda yetişir.Mən çörək yeyən deyiləm.Sünbüllər mənə gərək deyil.Buğda zəmiləri məni dindirmir, ürəyimi açmır.Bu da çox kədərlidir!Sənin qızılı saçların var.Sən məni əhilləşdirsən, bilirsən necə gözəl olacaq! Qızıl buğda mənə səni xatırladacaq.Mən sünbüllərin xışıltısını da sevəcəyəm...
“Mən Şəmsə rаst gəlməzdən əvvəl üşüdüyüm zаmаn isinirdim, lаkin Şəmsdən sоnrа аrtıq isinə bilmirəm; çünki Şəms mənə bir şеy öyrətdi: “Yеr üzündə bir insаn bеlə üşüyürsə, isinmə hаqqınа sаhib dеyilsən”
Mevlana Celaleddin-i Rumi