Gerçi güçlü değildir insan hafızası, en fazla üç kuşak gider, sonrasında ağır, sonu gelmeyen yüzyıllar başlar, mezarındaki toprak yığınında otlar biter, hayal bile edemeyeceği arabalarla mezarın yanından geçen insanlar duraklayıp, "Bu da ne sence?" diye sorarlar. "İnsan eliyle yapılmışa benziyor."
𝘒𝘢𝘳𝘥𝘦ş𝘭𝘦𝘳𝘪𝘯𝘪 öl𝘥ü𝘳𝘮üş 𝘰𝘭𝘢𝘯 𝘢𝘥𝘢𝘮𝘭𝘢 𝘦𝘷𝘭𝘦𝘯𝘪𝘳 𝘮𝘪𝘺𝘥𝘪𝘯 𝘨𝘦𝘳ç𝘦𝘬𝘵𝘦𝘯?
Eh, her şeyden önce, bana söz hakkı verilmezdi. Ama muhtemelen, evet. Evet. Ben bir köleydim, köleler de ne olursa yapardı, sırf "şey" olmaktan çıkıp yeniden insan olabilmek için ne olursa yaparlardı.
𝘉𝘶𝘯𝘶 𝘯𝘢𝘴ı𝘭 𝘺𝘢𝘱𝘢𝘣𝘪𝘭𝘦𝘤𝘦𝘨̆𝘪𝘯𝘪 𝘢𝘯𝘭𝘢𝘮ı𝘺𝘰𝘳𝘶𝘮.
Eh, hayır, anlamıyorsun tabii. Sen hiç köle olmadın.
Artık var olmayan bir geçmişe yapışıp kalarak hiçbir şey elde edilemezdi. Ama yine de o geçmişe sıkı sıkı sarılıyordum çünkü o kayıp dünyada birisiydim ben, yaşamda rolü olan bir kişiydim. Bundan vazgeçecek olursam benliğimin son kırıntısını da kaybedecegimi hissediyordum.