S.Tuana
@AlbatrosInAlcatraz
Bircok kitap, insanin kendi kalesinin icindeki bilinmeyen odalarin anahtarlari gibidir.
129 okur puanı
Temmuz 2018 tarihinde katıldı
Kimseyi aldatmamali, kazandigi zaferden dolayi dunyayi bile.
Güven..
Ne büyük bir söz degil mi “güven”.
Butun iliskiler onunla basliyor, “guvenerek” ve onunla bitiyor, “guven” bittiginde.
Zaten bir cogumuz guvendigimiz insanlar yuzunden burada degilmiyiz? Hayatta zamanla anlasilan en aci gerceklerden biri, bazen en guvendiginiz insan bile sizi hayal kirikligina ugratabiliyor. Sonra yeminler ediyorsunuz, kendinize sozler veriyorsunuz bir daha asla hic kimseye guvenmicem diye.. Ama yapamazsin.. Cunku guvenmeden yasayamazsin.
Galiba bu konuyla ilgili en guzel sozleri Gabriel Marquez soylemis. Söyle diyor; her zaman sizi uzecek birileri olacaktir, yapman gereken insanlara guvenmeye devam etmek ama kime iki kez guvenecegine daha fazla dikkat etmektir.
Yilanin araciligi gerekliydi: kötü, insani ayartabilir, ama insanin kendisi olamaz.
Onlara kral ya da kralin habercileri olma secenegi verilmisti. Cocuklarin yaptigi gibi hepsi haberci olmak istedi. Bu yuzden cok sayida haberci var, dunyayi dolasip duruyorlar, yeryuzunde kral kalmadigindan, anlamsiz hale gelen haberleri birbirlerine ulastiriyorlar. Bu sefil hayatlarina memnuniyetle bir son vermek istiyorlar, ancak baglilik yemininden dolayi buna cesaretleri yok.
Sayfa 48