Bir adam çevresine dalmış, bir başkası mezarını kazıyor: nasıl ayırmalı onları? İnsanları ve saçmalıklarını?
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
O gördüklerimden dolayı gözlerim, nesnelerin üzerinde özü örten o ince ve sert kabuğa takılıp aşındı. Şimdi hiçbir şeye inanmıyorum.
Konuşmaya korktum. Çünkü hassas kulaklar semavi bir müziğe alışıktı; benim sesimden nefret edebilirdi.
Bu sessizlik ebedi bir hayatın bana işareti gibiydi çünkü ezel ve ebette konuşma olmaz.
Bu durum benim için derin, sonsuz bir rüya gibiydi çünkü böyle rüyayı görmek için çok derin uyumak gerek.