Sen varken,
gün batımları daha uzun sürüyor,
sanki gökyüzü seni izlemek için
biraz daha oyalanıyor…
Sen güldüğünde,
çiçekler kendini yeniden hatırlıyor,
rüzgâr bile daha nazik esiyor,
çünkü tenine çarpmak istiyor.
Ellerin elimdeyken,
sadece zamanı değil,
bütün dünyayı unutuyorum.
Sesin… kalbimin ezberlediği en güzel şiir gibi.
Sen varken,
gece daha yumuşak,
yalnızlık daha uzak,
ve ben… daha tamamım.