İlk kez sanırım Çin edebiyatından bir eser okudum. Fugui’nin acıklı hayat hikayesi okurken beni hiç sıkmadı. Onun için o kadar üzüldüm ki. Zenginlik, yoksulluk, açlık insanın başına bu hayatta gelebilen her şey Fugui’nin başına gelmişti. Bazen kötü sandığımız bir şeyin aslında hayatta kalmamızı sağlayacak bir iyilik olduğunu anladım. Bunca kayba rağmen Fugui gibi güçlü kalsak daha ne isteriz ki… Yine onun yaşadıklarını yaşamamak en büyük dileğimiz olsun.