Bu sadece bana özgü bir tuhaflık mı bilmiyorum ama bir
ölünün başında beklerken, eğer yanımda bu görevi benim-
le birlikte yaparken acıdan ya da çaresizlikten çıldırmış biri
yoksa kendimi mutlu hissetmediğim zamanlar pek enderdir.
Orada ne yeryüzünün ne de cehennemin bozamayacağı bir
huzur bulur, ahirette bizleri sonsuz ve sorunsuz bir yaşamın
beklediğine olan inancım kesinleşir ve o Sonsuzluk'a erişen
kişilerin hiç bitmeyecek olan bir yaşamda hiç tükenmeyen bir
sevgi ve dolu dolu mutluluklar yaşayacaklarını hissederim. O
gün de, Catherine'in o hayırlı kurtuluşundan Bay Linton'ın
duyduğu korkunç kederi gördükten sonra, onunki gibi bir aş-
kın bile ne kadar büyük bir bencillik olduğu kafama dank etti!