Hacer RÜZGAR
@Alex_7291
7 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
"Sensiz geçen bir anım bile olmadı. Tanrım ve sen hep be-
nimleydiniz...'
Başını Vladimir'in göğsüne yaslayan Adele cevabını gayet
iyi bildiği bir şeyi yine de sormak istedi. "Neden?"
"Çünkü kara kışın ortasında bile olsak seni her düşündü-
ğümde Auschwitz sabahları daha sıcak oluyordu."
Adele Vladimir'in neyi kastettiğini biliyordu. Çünkü Tanrı
oradaydı. Ölenlerin kalplerindeydi. Yeni bir başlangıç için sağ
kalan kadın, erkek ve çocukların hayatındaydı. Ve depodaki
resim odasındaydı. Adele o an gelecek nesillerin o kampta
ölen, acı çeken insanları hiçbir zaman unutmamalarını diledi.
Auschwitz'de ağaran o soğuk günleri hatırlasınlar diye için-
den dua ediyordu...
Sayfa 447
Minnettardı...
Çünkü o cehennemden sağ çıkmıştı.
Minnettardi...
Çünkü Omara'ya verdiği sözü tutmuştu.
Ilk bir rüzgâr yanağını okşayınca Adele yüzünü Tanrı'nin
soluğu gibi esen rüzgâra döndü.
Adele'i dalıp gittiği düşüncelerden çekip çıkaran
Vladimir'in fısıltısı oldu. "Her sabah, tan yeri ağarırken ya da
gözümü yeni güne açar açmaz senin için dua edeceğim. Sen-
den uzak durduğum zamanlar için öyle pişmanım ki... Zama-
ni geri alıp o günlere dönebilmeyi nasıl istiyorum, bir bilsen
Senden ayrı geçirdiğim ömrümün tamamını seninle daha fazla
zaman geçirmek için seve seve feda ederdim."
Sayfa 446
"İlke olarak değilse de kendimi bildim bileli pratikte bencil bir insan olmuşumdur. Çocukken bana doğruyla yanlışı öğrettiler ama huylarımdan vazgeçmeyi öğretmediler. Çocukluğum boyunca bana kazandırılan nitelikler iyi olmasına rağmen, onları ki bir ve gururla uygulamaya terk edildim. Uzun yıllar ailenin tek çocuğu, biricik evladı olarak kalınca da şımartıldım. Bencil davranmaya, kendimden başka kimseye aldırış etmemeye teşvik edildim.İnsanları hor görüp kendimden başka herkesin hislerini aşağılardım. Sekiz yaşımdan yirmi sekiz yaşıma kadar böyle yetiştirildim.
Ve eğer karşıma siz çıkmasaydınız, sevgili Elizabeth, hiç değiş-
meyip olduğum gibi kalacaktım! Hayatımı size borçluyum! Bana
acı ama bir o kadar da yararlı bir ders verdiniz. Beni hak ettiğim
ölçüde aşağıladınız. Size evlilik teklif ederken, kabul edeceğiniz-
den emindim. Oysa siz bana son derece değerli, her türlü övgüye
layık bir kadının gözüne girmekten aslında ne kadar uzak olduğu-
mu gösterdiniz."
Sayfa 441 - Bay Darcy
