“Bir şey içime oturmuş kalmıştı. Yok olmak. Toz olmak istiyordum. Varlığım orada olmamalıydı.”
Reklam
“Ne olmuştu da, “Seninle dünyanın her yerine gelirim,” diyen Müzeyyen, durduğu yerden çekip gitmelere başlamıştı.”
“Fakat Müzeyyen, bu derin bir tutku”
“Çıt, çıt işte,” dedim. “Yani elbise çıt çıt’ı değil. Her şey iyi giderken konunun bir yerde boka sarması, kopması yani.”
“Her şey benden önce olmuşsa, bana olacak bir yer, bir durum kalmıyor muydu? Bana ait tek kişilik iskemle, oda yok muydu bu dünyada?”
Reklam