büseyne
@Alfadi
17 okur puanı
Kasım 2018 tarihinde katıldı
Reklam
Deniz,su kütlesinden çok daha uzun bir hikâyedir.
Sayfa 172
"Kalabalık,kaotik ortamlardan sessizliğe adım atınca insanda ilk anda yoksunluk duygusu gelişebilir. Sükûnetin şifa verdiği görünce yeni mekâna alışır."
Sayfa 138
Hayatıma hiçbir şey olmamış gibi devam edemezdim. Orta yerdeki anlamsız boşluk, kocaman ağzını açmış arkasından gelen her şeyi acımasızca ve iştahla yutuyor,asla doymuyordu. Sanki önümdeki yol birdenbire bitivermişti. Günlüğün boş sayfaları. Sayfa arasında unutulan kimsesiz çiçek.
Sayfa 118
Bir Çehov öyküsünün tekinsiz suskunluğuna bürünmüştük; birazdan aramızdan biri sebepsiz yere ölecekti yahut her birimiz zaten kendi azaplarına doğru yolculuk eden ölülerdik.
Sayfa 77
Reklam